Thuis

Een vanzelfsprekendheid
De plek waar je geborgen bent
Veilig tussen vier muren
Verwarmd en vertrouwd

In mijn thuis
De plek waar ik geborgen ben
Zijn er geen muren
Is het niet altijd warm maar wel vertrouwd

Thuis
Waar de bladeren zachtjes ritselen
De specht het tikken van de klok aangeeft
En de eekhoorns nootjes begraven

Thuis
Waar de beenruimte krap is
De bomen het decor
En de hemel mijn dak

Thuis
Waar de hinde elk moment langs kan schieten
De vossen rondscharrelen
En de spinnen webben

Thuis
Waar de bomen zijn
De puurheid echt en getrouw is
En de zon tussen de takken door prikt

In mijn thuis
De plek waar ik geborgen ben
Gedachtes kan uitschakelen
En mijn gevoel pas echt kan uiten

Een vanzelfsprekendheid
De plek waar je geborgen bent
Echte puurheid
Het Neerlandsche bos

Thuis II

De toppen van de bomen
Wiegen zacht in de ochtendwind
Dauw duwt het gras naar beneden

De wind blaast mij licht in het gezicht
Als ik op de rand van de shelter zit
Als een tedere kus die mij wakker maakt

Langzaam word het lichter en lichter
En ontwaakt het bos samen met mij
Ik zeg het nogmaals, dit is thuis

Terug

Ik ontvlucht de wereld
En ren het bos in
Om daar mijn onderkomen te maken
En te schuilen voor alle mensen

Het continue geklaag
De constante race tegen de klok
Niemand die meer even stilstaat
En echt kijkt, neen, ziet

Hier word mijn luchtpijp niet dichtgesnoerd
Ben ik even vrij als de vogels in de lucht
En sla ik open als een krokus in de lente 
En schijn ik als de zon in Augustus

Het Neerlandsche bos is een openbaring 
Die zich gemakkelijk laat lezen 
En je omarmd als een warme deken
Als je bereid bent om even stil te staan, en te zien

About the author:

All three poems are written by Pep, 2025/2026